[Officium]
S. Benedictus Josephi Labre Confessoris

[Rank]
;;Semiduplex;;2.2;;vide C5
(sed rubrica tridentina)
;;Duplex;;3;;vide C5
(sed rubrica 1960)
;;Simplex;;1.1;vide C5

[Rule]
vide C5
9 lectiones
Antiphonas horas

[Oratio]
Deus, qui sanctum Benedíctum Joséphum Confessórem tuum humilitátis stúdio et paupertátis amóre tibi uni adhærére fecísti: da nobis ejus suffragántibus méritis; terréna cuncta despícere et cœléstia semper inquírere. 
$Per Dominum

[Lectio4]
In óppido Amettes Boloniensis diœcésis in Gállia ex honéstis piissimisque paréntibus ortus est Benedíctus Joséphus Labre. Divína grátia præventus, gravem et a nugis alienam índolem a puerili ætáte osténdit, et suis frátribus pietáte, obediéntia, solertia in addiscendis christiánæ doctrínæ ac litterárum rudiméntis perféctum exémplar præfúlsit. Duodénnis ad patruum sacerdótem parœciæ præpositum missus, eruditióne páriter ac virtúte profécit, Hinc caritáte flagrans in próximos, confluentium egenórum nullum a se discédere sivit inánem, eidémque pátruo sócium indivíduum se adjúnxit in ægrorum solátium, dira lue per loca grassánte, cujus ille victima occúbuit. Nulli labóri parcens, nec perículo territus, vilióra quæque obívit offícia ad eórum levandam calamitatem, qui morbo correpti jacebant, pastórum quoque vices explens in pascéndis grégibus ab eis relíctis, gramine in arvis a se collecto pro pécorum alimonia; ideóque factum est ut sibi ángeli nomen promeruerit. Neque áliter exínde egit apud avúnculum, ubi omníno spléndidum caritátis et mansuetúdinis spécimen édidit, mira patiéntia et benignitate longo témpore perpéssus singulárem cujúsdam contubernalis morositatem, a quo noctu diuque male habebátur.

[Lectio5]
Ad austerissimum vitæ genus jámdiu se appellátum sentiens, rigido jejúnio aut duro tantum pane dies transigere assueverat, brevem fessis membris quietem dare super nudos asseres cum cervicali ex lígneis fragmentis, flagello se cædere, pluresque horas flexis ante augustissimum Eucharístiæ Sacraméntum génibus orándo impendere. Ratus porro se ad asperius aliquod cœnobiticum institútum a Deo vocári, ad Trappenses primum se cóntulit, deínde ad Garthusionos, postrémo ad Cistercienses. Sed ob gracilem córporis hábitum et contractas ægritudines a síngulis abire coáctus fuit; ita disponénte Deo, ut beátus júvenis arctióris sequelæ crucis Christi in médio pópuli spectaculum fíeret mundo, et Ángelis, et homínibus. Nam cum ferventiori prece divínum lumen implorasset, interna claríssima locutione intelléxit, sectánda sibi fore árdua sancti Alexii vestígia, durissimamque vitam in sacris peregrinationibus traducendam. Probante ígitur conscientiæ suæ moderatóre, annos natus vigínti duos, pia suscépit longissima itínera; pedes, veste obsoleta, et rudi pileolo tectus, fune præcinctus ac male calceatus, sine pecúnia, rerúmque ómnium inops, oblata tantum stipe victitans, et saccum déferens onustum saxis, quo peregrinandi labóres sibi graviores rédderet. Hac ratióne multas Európæ regiónes plúries peragrávit, ubíque sanctiora loca visitando, numquam vestes immutans, æstum, brumam, imbres pérferens, noctu cubans plerúmque sub dio, declinansque a trita via et diversoriis ut vitaret perícula, et ánimum libérius in Deum intenderet.

[Lectio6]
Ubicumque consísteret mira virtútum relinquebat exémpla, cum sanctitátis fama haud raris prodigiis confirmáta. Séptimo ante óbitum anno Eomam repetiit, ibíque cónstitit, etsi quotánnis Lauretanam Beátæ Vírginis ædem, et ália viciniora sanctuaria adire non prætermiserit Cœlitem pótius quam viatoris vitam in Urbe ágere visus est. Tecto ut plúrimum carens, lacero eódem indumento perpétuo usus, oleribus herbisque per viam abjéctis vel oblátis analectis sive e sterquilinio promptis inediam relevabat, sitim aut exstinguebat aqua, aut acéto vexabat. Sæpe tota nocte orabat in amphitheátro Flavio, tot Mártyrum sánguine consecrato. Máximam vero diéi partem in templis dúcere consuevit vel ante Deíparæ imáginem vel coram sacrosancta Eucharístia publicæ adorationi propósita, ibíque immobilis, ardens, nitenti vultu, oculisque in sacram hóstiam defixis morabatur in contemplatióne ejus, quem diligébat Insectis erosus, squalore obsitus, quidquid irrisionum aut injuriarum a plebecula sibi irrogabatur, lætus et constans perferebat Anno dénique millésimo septingentésimo octogésimo tértio, die decimasexta Aprílis, cum in templo sanctæ Maríæ ad Montes precationi plures dedísset horas, corréptus deliquio, traductusque vicinas in ædes benefici hóminis, sanctíssime ánimam Deo réddidit, trigésimo quinto ætátis anno. Quem virtútibus et miráculis clarum Pius nonus Póntifex Máximus beatórum, novisque fulgéntem signis Leo décimus tértius sanctórum albo adscrípsit.

[Lectio7]
@Commune/C2:Lectio7 in 2 loco

[Lectio8]
@Commune/C2:Lectio8 in 2 loco

[Lectio9]
@Commune/C2:Lectio9 in 2 loco

[Introitus]
!Jer. 12:7; Ps. 85:1; 26:10.
v. Relíqui domum meam: dimísi hereditátem meam: inops et pauper ego sum: Dóminus autem assúmpsit me. (Allelúja, allelúja.) 
!Ps. 41:2. 
Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum, ita desíderat ánima mea ad te, Deus. 
&Gloria
v. Relíqui domum meam: dimísi hereditátem meam: inops et pauper ego sum: Dóminus autem assúmpsit me. (Allelúja, allelúja.)

[Lectio]
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Timótheum.
!1. Tim. 6:6-12.
Caríssime: Est quæstus magnus píetas cum sufficiéntia. Nihil enim intúlimus in hunc mundum: haud dúbium, quod nec auférre quid póssumus. Habéntes autem aliménta, et quibus tegámur, his conténti simus. Nam qui volunt dívites fíeri, incídunt in tentatiónem et in láqueum diáboli, et desidéria multa inutília et nocíva: quæ mergunt hómines in intéritum et perditiónem. Radix enim ómnium malórum est cupíditas: quam quidam appeténtes, erravérunt a fide, et inseruérunt se dolóribus multis. Tu autem, o homo Dei, hæc fuge: sectáre vero justítiam, pietátem, fidem, caritátem, patiéntiam, mansuetúdinem. Certa bonum certámen fídei, apprehénde vitam ætérnam.

[Graduale]
!Ps 39:5 & 18
Beátus vir, cujus est nomen Dómini spes ejus, et non respéxit in vanitátes et insánias falsas. 
V. Ego autem mendícus sum et pauper: Dóminus sollícitus est mei. Adjútor meus et protéctor meus tu es.
Allelúja, allelúja. 
!Ps. 38, 13.
V. Exáudi oratiónem meam, Dómine, et deprecatiónem meam: áuribus pércipe lácrimas meas: quóniam ádvena ego sum apud te et peregrínus. Allelúja.

[GradualeP]
Allelúja, allelúja. 
!Ps. 112, 5-6.
V. Quis sicut Dóminus, Deus noster, qui in altis hábitat: et humília réspicit in cœlo et in terra? 
Allelúja. 
!Ibid., 7-8.
V. Súscitans a terra ínopem, et de stércore érigens páuperem: ut cóllocet eum cum princípibus, cum princípibus pópuli sui. Allelúja.

[Tractus]
@:Graduale:1-3
_
!Tractus 1. Joann. 2:15-17
Nolíte dilígere mundum neque ea, quæ in mundo sunt. Si quis díligit mundum, non est cáritas Patris in eo. 
V. Omne, quod est in mundo, concupiscéntia carnis est, et concupiscéntia oculórum, et supérbia vitæ. 
V. Et mundus transit et concupiscéntia ejus: qui autem facit voluntátem Dei, manet in ætérnum.

[Evangelium]
@Commune/C2-1

[Offertorium]
!Hebr. 13, 14 et 15.
Non habémus hic manéntem civitátem, sed futúram inquírimus: offerámus ergo hóstiam laudis semper Deo, fructum labiórum confiténtium nómini ejus. (Allelúja.)

[Secreta]
Obláta múnera, clementís- sime Deus, propítius réspice: et, sancti Benedícti Joséphi Confessóris tui interveniénte suffrágio, in salútem nobis proveníre concéde.
$Per Dominum

[Communio]
!Matth. 5:3 et 8. 
Beáti páuperes spíritu, quóniam ipsórum est regnum cœlórum: beáti mundo corde, quóniam ipsi Deum vidébunt. (Allelúja.)

[Postcommunio]
Sacris, Dómine, refécti munéribus: quǽsumus; ut sancti Benedícti Joséphi Confessóris tui virtútes imitémur, cujus póscimus méritis adjuvári. 
$Per Dominum
